14 września 1955 roku w Chicago urodził się Robert Francis Prevost – augustianin, misjonarz, biskup w Peru, przełożony generalny zakonu i późniejszy współpracownik papieża Franciszka. Siedemdziesiąt jeden lat później jest Leonem XIV, 267. papieżem Kościoła katolickiego, pierwszym papieżem pochodzącym ze Stanów Zjednoczonych i pierwszym augustianinem na Stolicy Piotrowej.
Rodzina i droga do zakonu
Robert Francis Prevost przyszedł na świat 14 września 1955 roku w Chicago jako najmłodszy z trzech synów Louisa Mariusa Prevosta i Mildred Agnes Martínez. Jego ojciec, weteran amerykańskiej marynarki wojennej z czasów II wojny światowej, był nauczycielem, a następnie dyrektorem szkoły. Matka pracowała jako bibliotekarka. Oboje byli mocno zaangażowani w życie miejscowej parafii. Vatican News wskazuje, że ojciec przyszłego papieża miał korzenie francuskie i włoskie, a matka – hiszpańskie.
Prevost już jako młody człowiek związał się ze środowiskiem augustiańskim. Uczył się w Saint Augustine Seminary High School w Holland w stanie Michigan. Później studiował na Villanova University w Pensylwanii, gdzie w 1977 roku ukończył matematykę, studiując równocześnie filozofię. Jeszcze w tym samym roku wstąpił do nowicjatu Zakonu Świętego Augustyna. Pierwsze śluby zakonne złożył w 1978 roku, a uroczyste – w 1981 roku.
Kapłan i kanonista
Kolejnym przystankiem na jego drodze stał się Rzym. Prevost rozpoczął studia z prawa kanonicznego na Papieskim Uniwersytecie Świętego Tomasza z Akwinu – Angelicum. Święcenia kapłańskie przyjął 19 czerwca 1982 roku w kaplicy św. Moniki. Dwa lata później uzyskał licencjat z prawa kanonicznego, a w 1985 roku obronił doktorat poświęcony roli przeora lokalnego w Zakonie Świętego Augustyna.
Wykształcenie przyszłego papieża było więc od początku nietypowym połączeniem nauk ścisłych, filozofii, teologii i prawa kanonicznego. Jednak znaczną część jego późniejszego życia ukształtowała nie praca akademicka czy kurialna, lecz misja w Ameryce Południowej.
Peru – druga ojczyzna
W 1985 roku został wysłany na misję augustiańską do Chulucanas w Peru. Po krótkim powrocie do Stanów Zjednoczonych w 1987 roku już rok później ponownie znalazł się w Peru. Tym razem rozpoczął wieloletnią posługę w Trujillo.
Pełnił tam wiele funkcji: był przeorem wspólnoty, odpowiedzialnym za formację młodych zakonników, wykładowcą prawa kanonicznego, teologii moralnej i patrystyki, pracował w seminarium duchownym, a jednocześnie podejmował zwyczajną pracę duszpasterską w parafiach.
To właśnie peruwiańskie doświadczenie stało się jednym z najważniejszych elementów jego biografii. Nie był jedynie duchownym przyjeżdżającym okresowo do Ameryki Łacińskiej. Spędził tam dużą część swojej posługi kapłańskiej i biskupiej, a w 2015 roku otrzymał obywatelstwo peruwiańskie.
Na czele augustianów
W 1998 roku Prevost został wybrany przeorem prowincjalnym swojej prowincji augustiańskiej i wrócił do Stanów Zjednoczonych. Już trzy lata później nastąpił kolejny ważny etap jego życia.
14 września 2001 roku, dokładnie w dniu swoich 46. urodzin, został wybrany przeorem generalnym Zakonu Świętego Augustyna. Kierował zakonem przez sześć lat, a następnie w 2007 roku współbracia powierzyli mu tę funkcję na kolejną kadencję. Oznaczało to w sumie dwanaście lat kierowania zakonem obecnym w wielu krajach świata.
Po zakończeniu drugiej kadencji w 2013 roku powrócił do Chicago. Nie pozostał tam jednak długo.
Biskup Chiclayo
3 listopada 2014 roku papież Franciszek mianował Roberta Prevosta administratorem apostolskim diecezji Chiclayo w Peru oraz biskupem tytularnym Sufar. Sakrę biskupią otrzymał 12 grudnia – w święto Matki Bożej z Guadalupe.
Wybrał zawołanie „In Illo uno unum”. Pochodzące z nauczania św. Augustyna słowa wyrażają przekonanie, że choć chrześcijan jest wielu, w Chrystusie stanowią jedno. Motto to zachował później również jako papież.
We wrześniu 2015 roku Franciszek mianował go ordynariuszem Chiclayo. Prevost coraz mocniej angażował się także w pracę całego episkopatu Peru. Został m.in. drugim wiceprzewodniczącym Konferencji Episkopatu Peru, należał do jej Rady Ekonomicznej i przewodniczył komisji zajmującej się kulturą oraz edukacją.
Franciszek wzywa go do Rzymu
Przełom nastąpił w styczniu 2023 roku. Papież Franciszek powierzył Prevostowi jeden z najważniejszych urzędów w Kurii Rzymskiej – stanowisko prefekta Dykasterii ds. Biskupów. Został również przewodniczącym Papieskiej Komisji ds. Ameryki Łacińskiej i otrzymał godność arcybiskupa.
Funkcja prefekta miała szczególne znaczenie. Dykasteria uczestniczy bowiem w procesie przygotowywania nominacji biskupich na świecie. Prevost znalazł się więc bardzo blisko centrum zarządzania Kościołem powszechnym.
30 września 2023 roku Franciszek kreował go kardynałem. W lutym 2025 roku podniósł go do rangi kardynała biskupa, powierzając mu stolicę suburbikarną Albano. Podczas ostatniej hospitalizacji Franciszka kard. Prevost przewodniczył na Placu św. Piotra modlitwie różańcowej w intencji zdrowia papieża.
8 maja 2025 roku – Leon XIV
Po śmierci Franciszka konklawe rozpoczęło się 7 maja 2025 roku. Już następnego dnia, 8 maja, kardynałowie wybrali Roberta Francisa Prevosta na 267. następcę św. Piotra.
Nowy papież przyjął imię Leon XIV. Tym samym stał się pierwszym papieżem w historii urodzonym w Stanach Zjednoczonych oraz pierwszym członkiem Zakonu Świętego Augustyna wybranym na Stolicę Piotrową.
Wybór imienia nie był przypadkowy. Leon XIV wskazał później na Leona XIII, autora słynnej encykliki społecznej Rerum novarum. XIX-wieczny papież szukał odpowiedzi Kościoła na przemiany wywołane rewolucją przemysłową. Według Leona XIV współczesność stawia człowieka wobec kolejnej głębokiej przemiany – związanej m.in. z rozwojem sztucznej inteligencji, przyszłością pracy, sprawiedliwością i ochroną ludzkiej godności.
Papież dwóch Ameryk
Biografia Leona XIV nie daje się zamknąć wyłącznie w określeniu „pierwszy papież z USA”. Urodził się i wychował w Stanach Zjednoczonych, ale ogromną część kapłańskiego życia związał z Peru. Kierował międzynarodowym zakonem, studiował i pracował w Rzymie, był misjonarzem, proboszczem, wykładowcą, kanonistą, przełożonym zakonnym, biskupem i jednym z najważniejszych współpracowników Franciszka.
Jego droga na Stolicę Piotrową prowadziła więc nie z jednego kościelnego środowiska, ale od Chicago przez peruwiańskie misje i parafie, zakon augustianów oraz Kurię Rzymską aż na balkon Bazyliki św. Piotra.
18 maja 2025 roku Leon XIV uroczyście rozpoczął posługę Piotrową. Jego wcześniejsze życie – naznaczone duchowością św. Augustyna, doświadczeniem misyjnym i pracą w Kościele Ameryki Łacińskiej – stało się fundamentem pontyfikatu, którego jednym z najważniejszych pytań jest to, jak głosić Ewangelię i bronić godności człowieka w świecie gwałtownej technologicznej i społecznej przemiany.
