Alojzy Orione zmarł 12 marca 1940 roku w San Remo, mając 68 lat. Jego ostatnie słowa brzmiały: „Jezu! Jezu! Idę!”.
Święty Alojzy Orione należy do grona wielkich świętych przełomu XIX i XX wieku. Ten włoski kapłan zasłynął z niezwykłej wrażliwości na los ubogich i opuszczonych. Całe życie poświęcił służbie najbardziej potrzebującym oraz budowaniu dzieł miłosierdzia. Założone przez niego zgromadzenia zakonne działają dziś na wielu kontynentach, niosąc pomoc chorym, ubogim i wykluczonym.
Założyciel dzieł miłosierdzia
Najważniejszym dziełem Alojzego Orione było Małe Dzieło Boskiej Opatrzności, z którego wyrosły kolejne zgromadzenia zakonne. W jego skład weszli m.in. Synowie Boskiej Opatrzności (księża orioniści), Małe Misjonarki Miłosierdzia (siostry orionistki) oraz wspólnoty świeckie związane z duchowością oriońską.
Celem tych wspólnot była pomoc ubogim, chorym, sierotom i osobom wykluczonym społecznie. Alojzy Orione zakładał szkoły, domy opieki i ośrodki wychowawcze. Jego działalność szybko przekroczyła granice Włoch i dotarła do Europy, Ameryki oraz innych części świata.
Kapłan w służbie najbardziej potrzebujących
Alojzy Orione znany był z ogromnego zaangażowania w pomoc ofiarom katastrof i tragedii. W 1908 roku natychmiast ruszył z pomocą do mieszkańców Sycylii i Kalabrii po tragicznym trzęsieniu ziemi. Organizował pomoc dla rannych, bezdomnych i osieroconych.
Jego życie było nieustanną służbą Kościołowi i ludziom. Był kaznodzieją, spowiednikiem, organizatorem pielgrzymek i misji ludowych. Papieże często powierzali mu trudne zadania związane z rozwiązywaniem problemów w Kościele.
Miłość do Polski
Święty Alojzy Orione darzył szczególną sympatią Polskę i Polaków. Powtarzał, że gdyby nie był Włochem, chciałby być Polakiem. W czasie II wojny światowej publicznie okazywał solidarność z narodem polskim.
Dzięki działalności jego zgromadzenia dzieła oriońskie pojawiły się także w Polsce. Do dziś orioniści prowadzą w naszym kraju liczne ośrodki wychowawcze, charytatywne i duszpasterskie.
Tekst: Grzegorz Kozłowski | za: vaticannews, wikipedia
Źródło zdjęcia głównego:
