Duchowa adopcja dziecka poczętego to jedna z najbardziej konkretnych form zaangażowania w obronę życia. Nie wymaga wielkich środków ani szczególnych możliwości – wystarczy decyzja serca i wierność codziennej modlitwie.
W tym roku wierni są zaproszeni choćby do Sanktuarium Jasnogórskiej Matki Życia w Warszawie, gdzie będzie można uroczyście podjąć duchową adopcję.
Program uroczystości:
17.15 – modlitwa ekspiacyjna za grzechy przeciwko życiu
18.00 – Msza święta pod przewodnictwem abp. Antonio Guido Filipazziego, Nuncjusza Apostolskiego w Polsce
– podczas Eucharystii będzie możliwość złożenia przyrzeczeń Duchowej Adopcji Dziecka Poczętego
Modlitwa za jedno dziecko
Podejmując duchową adopcję, osoba zobowiązuje się do codziennej modlitwy przez dziewięć miesięcy. W tym czasie otacza opieką duchową dziecko, którego imienia nie zna – zna je tylko Bóg.
Codzienna modlitwa obejmuje jedną dziesiątkę różańca oraz specjalną modlitwę w intencji dziecka i jego rodziców. Można również podjąć dodatkowe postanowienie, które ma być osobistą ofiarą.
Dziewięć miesięcy wierności
Czas trwania duchowej adopcji nie jest przypadkowy. Odpowiada okresowi życia dziecka pod sercem matki. To symboliczna i jednocześnie bardzo realna droga towarzyszenia temu życiu od poczęcia aż do narodzin.
Wierność tej modlitwie ma znaczenie. Nawet jeśli pojawi się trudność czy przerwa, można wrócić i kontynuować zobowiązanie.
Każdy może podjąć
Najczęściej wierni podejmują ją 25 marca, w Uroczystość Zwiastowania Pańskiego, kiedy Kościół obchodzi także Dzień Świętości Życia.
To dzień szczególny – przypomina moment poczęcia Jezusa, dlatego właśnie wtedy wielu ludzi decyduje się otoczyć modlitwą życie nienarodzone.
Można ją również rozpocząć w inne dni, zwłaszcza w święta maryjne czy ważne uroczystości kościelne.
Duchową adopcję może podjąć każdy – osoba świecka, kapłan, młody czy starszy. Nie są potrzebne szczególne warunki ani przygotowanie.
Najważniejsza jest decyzja i gotowość do wytrwania w modlitwie.
Cicha, ale konkretna pomoc
To dzieło nie jest widoczne na zewnątrz. Nie wiąże się z działaniami publicznymi ani organizacyjnymi. A jednak ma ogromne znaczenie, bo dotyczy konkretnego życia.
Duchowa adopcja przypomina, że modlitwa może być realnym wsparciem – także tam, gdzie człowiek nie ma bezpośredniego wpływu.
To prosta droga, która zaczyna się od jednego „tak” i prowadzi przez dziewięć miesięcy wierności.
Tekst: Grzegorz Kozłowski
Źródło zdjęcia głównego: wikipedia
