Papież Leon XIV rozpoczął nowy cykl katechez poświęconych Soborowi Watykańskiemu II. Ojciec Święty zwrócił uwagę, że żyjemy dziś w czasie, gdy nie ma już pokolenia bezpośrednich uczestników tego wydarzenia. Tym bardziej – jak podkreślił – konieczne staje się odkrywanie Soboru nie przez uproszczone opinie czy narosłe przez lata interpretacje, lecz poprzez ponowne, uważne czytanie jego dokumentów i refleksję nad ich treścią. Tylko w ten sposób można zrozumieć jego prawdziwe znaczenie dla Kościoła i świata.
Sobór jako wielka łaska dla Kościoła
Papież przypomniał, że Sobór Watykański II był wyjątkowym darem dla Kościoła XX wieku. Przywołał słowa Jan Paweł II, który w liście apostolskim Novo millennio ineunte pisał o Soborze jako o „wielkiej łasce”, dzięki której Kościół otrzymał duchowe impulsy na nowe tysiąclecie. Leon XIV zaznaczył, że katechezy mają pomóc wiernym odkryć piękno i głębię tego wydarzenia, które wciąż pozostaje żywym źródłem inspiracji.
Aktualność nauczania Soboru Watykańskiego II
Odwołując się do refleksji Benedykt XVI, Papież podkreślił, że dokumenty soborowe nie straciły nic ze swojej aktualności. Wręcz przeciwnie – w obliczu nowych wyzwań, takich jak globalizacja, kryzysy kulturowe i duchowe, nauczanie Soboru okazuje się szczególnie doniosłe. Sobór nie był zamkniętym rozdziałem historii, lecz drogowskazem, który nadal pomaga Kościołowi odczytywać znaki czasu.
Spojrzeć na Kościół w świetle Chrystusa
Leon XIV przypomniał wizję Jan XXIII, który otwierając obrady Soboru, wyrażał nadzieję, że staną się one „jutrzenką świetlistego dnia” dla całego Kościoła. Po długiej refleksji biblijnej, teologicznej i liturgicznej XX wieku Sobór na nowo ukazał oblicze Boga jako Ojca, który w Chrystusie zaprasza ludzi do uczestnictwa w swoim życiu. Kościół został ukazany jako misterium komunii i sakrament jedności Boga z Jego ludem, a nie jedynie jako instytucja.
Reforma liturgii i czynny udział wiernych
Jednym z kluczowych owoców Soboru Watykańskiego II była reforma liturgiczna. Papież podkreślił, że postawiła ona w centrum tajemnicę zbawienia oraz czynny i świadomy udział całego Ludu Bożego. Liturgia przestała być postrzegana wyłącznie jako domena duchowieństwa, a zaczęła być przeżywana jako wspólne dzieło Kościoła, w którym każdy wierny ma swoje miejsce i odpowiedzialność.
Otwarcie na świat i dialog
Ojciec Święty przypomniał, że Sobór Watykański II zapoczątkował także nowy etap relacji Kościoła ze światem. Otworzył drogę do dialogu ekumenicznego, międzyreligijnego oraz rozmowy z ludźmi dobrej woli. To otwarcie nie oznaczało rezygnacji z tożsamości, lecz było zaproszeniem do spotkania, wzajemnego słuchania i wspólnego poszukiwania prawdy.
Przywrócić prymat Boga w życiu Kościoła
Leon XIV zaznaczył, że odkrywanie Soboru nie jest jedynie ćwiczeniem historycznym. To konkretne wezwanie do dalszej reformy Kościoła, do głoszenia Ewangelii z radością oraz do odważnego świadectwa sprawiedliwości i pokoju. Papież przywołał myśl Franciszka, który podkreślał, że powrót do Soboru pomaga „przywrócić prymat Bogu” i kształtować Kościół kochający Chrystusa i każdego człowieka.
Tradycja i odpowiedź na pytania współczesności
Na zakończenie Ojciec Święty nawiązał do słów Pawła VI, który mówił, że Sobór był czasem łaski, w którym skondensowała się przeszłość, teraźniejszość i przyszłość Kościoła. Sięgając dziś do dokumentów Soboru Watykańskiego II, wierni nie tylko przyjmują bogactwo tradycji, ale także stawiają pytania o teraźniejszość i przyszłość. To droga, która pozwala z nową nadzieją wychodzić ku światu, niosąc Ewangelię Królestwa Bożego – królestwa miłości, sprawiedliwości i pokoju.
Tekst: Grzegorz Kozłowski za | vaticannews
Źródło zdjęcia głównego: vaticannews
