Radiowa Kapsuła Czasu. Daj się wpisać w historię.

Home / Wiadomości  / Na Starych Powązkach w Warszawie spoczął Wiesław Gołas

Na Starych Powązkach w Warszawie spoczął Wiesław Gołas

fot. PAP/Marcin Obara

Na Starych Powązkach w Warszawie spoczął Wiesław Gołas, popularny aktor filmowy, teatralny i kabaretowy. Znany kilku pokoleniom Polaków artysta zmarł w ubiegłym tygodniu w wieku 90 lat.

 

Wiesława Gołasa przyszło pożegnać kilkaset osób – rodzina, przyjaciele i fani. Aktor Daniel Olbrychski mówił, że Wiesław Gołas był jego autorytetem.

 

To był mój ulubiony aktor. Już w czasach szkolnych marzyłem o tym, aby osiągnąć to, co on – powiadał Daniel Olbrychski.

 

Aktorka i wieloletnia przyjaciółka Wiesława Gołasa Magdalena Zawadzka zapamiętała go jako życzliwego i skromnego człowieka.

 

Był wszechstronny i niezwykle uzdolniony. Mistrz aktorstwa dla wielu z nas – dodała.

 

Wiesław Gołas zmarł 9 września w wieku 90 lat. Był znany z takich filmów, jak „Żona dla Australijczyka”, „Poszukiwany, poszukiwana” czy seriali – „Czterej pancerni i pies” i „Kapitan Sowa na tropie”. Sympatię widzów zdobył dzięki znakomitym rolom komediowym, choć stworzył też wiele świetnych kreacji dramatycznych. Znany z występów w kabarecie „Dudek” i „Kabarecie Starszych Panów”, wykonawca piosenki „W Polskę idziemy”, współtwórca kabaretu „Koń”.

 

W czasie drugiej wojny światowej działał w ruchu oporu, był członkiem Szarych Szeregów. Popularność, a także uznanie krytyki, przyniosła mu tytułowa rola w filmie „Ogniomistrz Kaleń” Ewy i Czesława Petelskich z 1961 roku. Ugruntowała ją kreacja tytułowego inspektora w serialu Stanisława Barei „Kapitan Sowa na tropie” z 1965 roku, który był jednym z pierwszych hitów naszej telewizji. Wiesław Gołas zagrał w niemal 100 filmach, wśród nich „Dzięcioł”, „Brunet wieczorową porą”, „Nie ma róży bez ognia”, „Zaklęty dwór”, czy serialach – „Droga” i „Alternatywy 4”. Częściej odtwarzał role drugoplanowe, znakomicie portretując ciekawe i barwne postacie o wyrazistych charakterach. Występował w niewielkich, ale znaczących epizodach, kreując na przykład Franciszka w „Grze” Jerzego Kawalerowicza, piekarza w „Dziurze w ziemi” Andrzeja Kondratiuka czy Stefana Czarnieckiego w „Potopie”. W latach 1955-1985 występował na deskach warszawskiego Teatru Dramatycznego, potem – Polskiego. Współpracował ze znakomitymi reżyserami. U Konrada Swinarskiego wystąpił jako Brighella w „Księżniczce Turandot” Carla Gozziego, u Jana Świderskiego zagrał Koczkariowa w „Ożenku” Mikołaja Gogola, a w „Zemście” Aleksandra Fredry – reżyserowanej przez Gustawa Holoubka – swą ulubioną postać Papkina. Współpracował również z Kazimierzem Dejmkiem i Andrzejem Łapickim. Grał także w Teatrze Telewizji.

 

Otrzymał wiele nagród i odznaczeń, między innymi w 2009 roku Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” i Doroczną Nagrodę Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za całokształt twórczości w ubiegłym roku.

 

IAR

Radiowa Kapsuła Czasu. Daj się wpisać w historię.

Kontynuując przeglądanie strony zgadzasz się na instalację plików cookies na swoim urządzeniu więcej

The cookie settings on this website are set to "allow cookies" to give you the best browsing experience possible. If you continue to use this website without changing your cookie settings or you click "Accept" below then you are consenting to this.

Close